“Ik weet nog dat Tabitha naar me toe kwam met de visie om christen zorgverleners samen te brengen voor gebed, bemoediging en training. Ik vond het gelijk een goed idee, en deelde het met mn gebedspartner Patricia een geneeskundestudent. Tabitha en ik gingen toen het hele land door om kerk klinieken te bezoeken. Overal waar we kwamen ontstonden toen gebedsgroepen en werd het idee geboren voor een landelijke conferentie.
“Vanwege mijn geloof ben ik gemotiveerd mijn werk goed te doen: ik werk niet voor mijn baas, maar voor God en voor de patiënt.” Er zijn 30 jonge dokters, verpleegkundigen en studenten op hun vrije zaterdag gekomen naar Jan’s training over ethiek. Het zaaltje is vol en er wordt druk gediscussieerd over de casussen in kleine groepen. Victorine, een tandartsassistente, is er ook. In de auto terug naar huis begint ze herinneringen op te halen over hoe het allemaal begon tien jaar geleden.
Met z’n driëen begonnen we de voorbereiding van de conferentie, en zo kwam Bijou bij de groep. We hadden iemand nodig om te koken, en Bijou, die als helpende werkt in een kliniek, had daar ervaring mee. Een paar jaar later zaten we alle vier in het bestuur van de nieuwe stichting voor Christenen in de zorg.”
De beweging groeide, alleen al in Dakar zijn er meer dan honderd betrokken gezondheidswerker. Er is een landelijk bestuur en vier regionale besturen. Ze organiseren zelfstandig trainingen door het hele land, zoals degene over ethiek van vandaag. Dat hadden we nooit kunnen dromen, 10 jaar geleden, toen we onze gebedsbijeenkomsten in de klinieken soms deden met drie of vier mensen.
